Aan wijkcentra deugt
weinig tot niets…

De huidige drie wijkcentra in de binnenstad, Jordaan & Gouden Reael, d’Oude Stadt en Oostelijke Binnenstad, zijn te klein en daardoor te kwetsbaar om professioneel wijkopbouwwerk te leveren. Zij dragen onvoldoende bij aan de door het stadsdeel gewenste doelen. Dat zegt wethouder Roeland Rengelink (PvdA) in een zwartgallige notitie over het wijkopbouwwerk in stadsdeel Centrum, die in de laatste week van november is gepubliceerd.

De notitie vervolgt: ‘Bovendien zijn de kosten van het wijkopbouwwerk van de wijkcentra te hoog. Er zal geschrapt moeten worden in het aantal banen. Nu hebben de drie wijkcentra nog twaalf volledige banen. Door de wijkcentra doelmatiger te laten werken hoopt het stadsdeel met ingang van 2013 honderdvijftigduizend euro te bezuinigen op het huidige budget van bijna negen ton.' Ook na lang zoeken is in de notitie niet een enkel woord van waardering voor de huidige activiteiten van de wijkcentra te vinden. Geen woord ook over de belangrijke rol van de buurtkrant of de inzet van de vele vrijwilligers voor de buurt.

Heilloze weg
Rengelink vindt dat de wijkcentra moeten opgaan in een nieuwe, grotere welzijnsorganisatie; ofwel door fusie van de bestaande wijkcentra of door aansluiting bij een grote, onafhankelijke welzijnsorganisatie. Met ‘onafhankelijk’ bedoelt Rengelink dat zo’n nieuwe organisatie geen standpunten inneemt in zaken waar bewonersgroepen mee bezig zijn.


Het wijkcentrum Jordaan & Gouden Reael heeft zich op een inspraakavond van de commissie Welzijn van de deelraad, enkele weken geleden, al uitgesproken tegen de ‘heilloze weg’ van fusie en schaalvergroting, die Rengelink wil inslaan. Het wijkcentrum vindt dat deze richting ten koste gaat van de verankering van het wijkcentrum in de buurt en de betrokkenheid van buurtbewoners bij het wijkcentrum.
Jordaan & Gouden Reael staat wel open voor samenwerking en is kortgeleden gesprekken gestart met d’Oude Stadt om samen tot kostenbesparingen te komen. Aansluiting van wijkcentrum Oostelijke Binnenstad bij deze gesprekken ligt niet voor de hand, omdat dit wijkcentrum heeft gekozen voor verregaande samenwerking met welzijnsorganisatie IJsterk.

Rengelink is, zacht gezegd, niet gecharmeerd van de manier waarop Jordaan & Gouden Reael en d’Oude Stadt de zaken hebben geregeld, namelijk als bewonersorganisaties die bestuurd worden door bewoners. Zij vertegenwoordigen de buurten en zijn verenigd in een wijkraad, zegt de notitie. ‘Dat komt erop neer dat het stadsdeel de bewoners subsidieert via het wijkcentrum’, zegt Rengelink, en dat is niet in overeenstemming met zijn opvatting over bewonersondersteuning. Rengelink vindt een wijkraad alleen waardevol als adviesorgaan en dan nog uitsluitend als bijzondere bewonersgroep die alle buurten vertegenwoordigt. ‘Om die reden kan een welzijnsorganisatie vergaderingen van een wijkraad in beperkte mate ondersteunen’, staat in de nota te lezen.
Als troost voor de buurtgroepen, die nu nog zitting hebben in de wijkraad, komt Rengelink met een nieuw instrument: het buurtbudget. Dat geld, voorgesteld wordt een bedrag van 25 duizend euro per jaar, is bedoeld om bewonersgroepen te ondersteunen en als ‘prikkel om de eigen kracht van de bewoners en de buurt te stimuleren.’ Dat is wel een schrale troost vergeleken met de huidige situatie. Het lijkt erop dat Rengelink het wijkcentrum een arm afhakt en vervolgens met een pleister komt aanzetten om het bloeden te stelpen.

Werkdruk
Rengelink heeft dan ook weinig op met de manier waarop het wijkcentrum nu werkt met bewonersgroepen. Veel van die groepen bestaan al geruime tijd en hebben in die tijd bewezen zelfstandig verder te kunnen gaan. ‘In deze groepen zitten ook veel oudere en bekende personen’, schrijft Rengelink. Nieuwe groepen komen niet veel van de grond, vindt hij. ‘Kortom, er wordt met deze ondersteuning, die in feite overbodig is, slechts een beperkt deel van de bewoners bereikt.’ Verder stelt Rengelink in de discussienota vast dat de drie wijkcentra klagen over een hoge werkdruk en over de administratieve en financiële druk van het stadsdeel, op de werkvloer zowel als in de besturen. Hij sluit niet uit dat die druk de reden is dat de rapportages naar het stadsdeel (halfjaarrapportages, jaarverslagen en rapportages) vorig jaar onder de maat waren.
De discussienota over het wijkopbouwwerk maakt deel uit van de voorbereidingen op de besluitvorming in de deelraad over de bezuinigingen in het gehele sociaal domein. Rengelink moet in 2013 bijna acht ton bezuinigen oplopend naar ruim een miljoen euro in 2014. De honderdvijftigduizend euro van de wijkcentra zijn daarvan een onderdeel.

Alleen de ouder- en kindercentra, peuterspeelzalen en naschoolse activiteiten worden ontzien, maar op alle overige uitgaven op het gebied van zorg, wonen en onderwijs wordt beknibbeld tot aan de uitgaven voor de klussenhulp en de maaltijden aan huis aan toe. Zelfs de vijf speeltuinen in het centrum worden getroffen. De betaalde krachten in de speeltuinen worden wegbezuinigd. Ouders of vrijwilligers kunnen zelf het toezicht wel regelen, vindt Rengelink.

Nico Goebert

Discussienota Wijkopbouwwerk in stadsdeel Centrum

Meer informatie over de conceptbeleidsnota Opnieuw Kiezen III